علیرغم علاقه‌ام به هنر از کودکی، بنا بر جبر آن زمان، مهندس صنایع شدم و سال‌ها با داشتن تضاد درونی، در کارخانه‌های خودروسازی کار کردم، ولی جایی ایستادم و دیدم باید مسیرم را عوض کنم.

 شروع کردم به گذراندن دوره‌های معماری داخلی، از خودرو سازی بیرون آمدم و شدم طراح و مجری دکوراسیون داخلی، کارهای دیگری مانند چاپ و بسته‌بندی هم انجام می‌دادم، تفننی مجسمه‌سازی هم می‌کردم، ولی هنوز اونجایی نبودم که باید می‌بودم، هنوز گمشده‌ای داشتم. به دنبال ایجاد فضایی بیشتر برای انجام کارهنری و نزدیکی به طبیعت، به گیلان مهاجرت کردم. با صنایع دستی آنجا و حصیربافی آشنا شدم و پتانسیل خوبی در این هنر برای ارائه کارهای مدرن و به‌روز دیدم، شروع کردم به طراحی و کار با بافنده‌های محلی، علیرغم مقاومت‌های زیاد مسیر، احساس می‌کردم این مسیر من است. از کار کردن، سروکله‌زدن و شکست خسته نمی‌شدم. اولین مجموعه طراحی من برای محصولات حصیری‌، برداشتی بود از گیاهان و ظروف قدیمی سفالی گیلان و محصول حاضر در این نمایشگاه که برداشتی از گیاه سیر است، با عنوان «گارلیک» طراحی و بافته شد. این محصول به عنوان یک محصول صنایع دستی با طراحی و کاربری مدرن‌، مورد توجه تعداد زیادی از دیزاینرها و طراحان داخلی شهر تهران و سایر شهرها قرار گرفت و جایگاه صنایع دستی حصیربافی به واسطه این محصول و به‌تبع آن سایر محصولات مدرن طراحی شده، از مغازه‌های صنایع دستی شمال ایران، به گالری‌ها و نمایشگاه‌های درجه یک تهران ارتقاء یافت، به دنبال این ارزش و قیمت یافتن این هنر، بسیاری از بافنده‌ها که سال‌ها کار بافندگی را کنار گذاشته بودند دوباره شروع به کار کردند و مشتاقان به یادگیری این هنر از نسل‌ جدید هم بسیار زیاد شدند. 

محصول گارلیک بارها و بارها تولید شد، حتی از آن کپی‌های بسیاری تولید شد، اما برای من طراح، این محصول هنوز به عنوان محصولی که اطمینان از درست بودن مسیر پیموده‌ام را می‌دهد، عزیز و نو است. مسیری که هرچند دیر ولی بالاخره پیدا شد.